ناون۲۴ - در روزهای گذشته مجمع امور صنفی شهرستان نهاوند با نظارت اداره صمت بازارچه ای جهت عرضه مستقیم کالا در ورودی چهارباغ برپا کرد که به گفته مسئولین مربوطه هدف از برپایی آن حفظ قیمت ها به صورت واقعی، جلوگیری از افزایش قیمت ها، مقابله با گران فروشی و عرضه بدون واسطه کالا بود.
با توجه به اهداف بسیار ارزشمند بازارچه تصمیم گرفتیم در بازدید میدانی وضعیت این بازارچه را رصد و میزان رضایتمندی غرفه داران و مراجعه کنندگان را از نزدیک بررسی نماییم.
نمایشگاه شامل حدود ۱۲۰ غرفه ۳×۳ بود که کرایه هر غرفه طبق گفته غرفه داران ۵ الی ۶ میلیون تومان بود.
در بازدید میدانی خبرنگار ما اکثر غرفه داران از میزان فروش بسیار کم گلایه داشتند و درخواست کاهش کرایه غرفه ها را داشتند.
فروش کم اما میتواند دلایل بسیاری داشته باشد که از جمله آنها میتوان به کیفیت نازل اجناس، کاهش توان خرید مردم، تبلیغات غیر اصولی، عرضه کالاهای غیر ضروری و در نهایت شیوه اجرا و برپایی بسیار سطح پایین بازارچه را نام برد.
بسیاری از مراجعه کنندگان معتقد بودند اینگونه بازارچه ها در خور شان مردم نهاوند نیست و شیوه اجرای داربستی با گونی حتی ظاهر شهر را هم زشت می کند.
با توجه به اینکه هزینه اجاره هر غرفه حدود ۵ میلیون تومان بوده با یک حساب سر انگشتی و با توجه به اینکه بازارچه از ۱۲۰ غرفه تشکیل شده میتوان به عدد ۸۰۰ میلیون تومان رسید. عددی که مشخص نیست چه میزان از ان هزینه برپایی بازارچه ای با این کیفیت پایین شده و چه میزان به حساب برگزار کنندگان واریز خواهد شد و در نهایت عایدات حاصل از برگزاری این بازارچه به جیب چه کسانی خواهد رفت؟
سوال دیگر آنکه با توجه به میزان پول در گردش به واسطه برپایی این بازارچه بحث مالیاتی آن چگونه مورد توجه و بررسی قرار خواهد گرفت؟
با توجه به کیفیت پایین برگزاری بازارچه باید از مجمع امور صنفی سوال کرد روند برگزاری این بازارچه ها چگونه است؟ آیا امتیاز برگزاری از طریق مزایده اعطا می شود یا صرفا با درخواست اشخاص و موافقت مسئولین می توان امتیازات مربوطه را دریافت کرد؟ ایا ملاک ها و معیار های از پیش تعیین شده ای برای انتخاب افراد برگزار کننده وجود دارد؟
اینکه آیا قرار دادی بین مجمع امور صنفی و برگزار کنندگان بازارچه وجود دارد و در این قرار داد مباحث مالی به روشنی و در مجرای قانون مشخص شده است و همچنین الزاماتی از سوی مسئولین برای برگزار کنندگان وجود دارد یا خیر نیز از ابهامات بزرگی است که پاسخ مشخصی به ان داده نشده است.
البته با توجه به عملکرد بازارچه به خوبی میتوان به این نکته پی برد که یا قواعد و قوانین دقیقی در این بخش وجود ندارد و یا در صورت وجود ناتوانی مسئولین در اجرای این قوانین کاملا مشهود است.
در بازید میدانی از برخی خریداران در خصوص قیمت ها سوال کردیم و متاسفانه مراجعه کنندگان از اختلاف قیمت برخی کالاهای خریداری شده گله مند بودند. یکی از خریداران می گفت کیف کوچک جای کارت که در نمایشگاه به قیمت ۴۵ هزار تومان عرضه شده است در سطح شهر به قیمت ۳۵ هزار تومان به فروش می رسد شخص دیگری می گفت، سبدی که در بازارچه با قیمت ۲۰ هزار تومان خریداری کرده ام در سطح شهر به قیمت ۱۵ هزار تومان به فروش می رسد.
با توجه به شواهد بازارچه نه تنها در کنترل قیمت بازار موفق نبوده که تا حدی موجب افزایش قیمت ها نیز شده است، البته که مراجعه کنندگان از کیفیت پایین کالاهای عرضه شده مخصوصا کیفیت بسیار پایین پوشاک ابراز نارضایتی میکردند.
سوال دیگر انجاست که ایا مواد خوارکی عرضه شده در بازارچه از لحاظ استانداردهای بهداشتی رصد شده و تاییدیه دریافت نموده اند یا نظارتی در این خصوص صورت نپذیرفته است؟
بازارچه مذکور برخلاف انچه مسئولین گفته بودند بجای کالاهای ضروری بیشتر به عرضه کالاهای غیر ضروری اختصاص داشت.
با نگاهی به غرفه داران حاضر در بازارچه به راحتی میتوان دریافت که بسیاری از غرفه ها در اختیار افراد غیر بومی قرار گرفته است ایا در برگزاری چنین بازارچه هایی نباید بحث اشتغال زایی افراد بومی شهرستان در اولویت قرار بگیرد؟
یکی از اهداف اصلی برپایی این بازارچه حذف واسطه ها و عرضه مستقیم کالا بود، سوال آنجاست که چند تولید کننده محصولات خود را بصورت مستقیم در این نمایشگاه عرضه کردند؟ انچه کاملا مشهود بود تعداد انگشت شماری تولیدی با تولیدات فاقد کیفیت مناسب در این بازارچه حضور داشتند و خبری از عرضه بدون واسطه نبود.
در پایان باید از برگزار کنندگان این بازارچه سوال کرد آیا با برگزاری چنین بازارچه ای که شبیه بازار دوره گردها است و با عرضه پفک و پاستیل و انواع لواشک و نان برنجی میتوان قیمت های بازار را تنظیم کرد؟
کدخبر: 656
https://www.navan24.ir/index.php/news/656
